მანიფესტი

“ბევრისთვის მნიშვნელობა არ აქვს, უფრო ბევრი საკუთრივი სასაზრისო რესურსების ნაკლებობის გამო ვერ ამჩნევს, მაგრამ ქართული ენა მომსპარია. ახლა იმ ხეპრეთა ჯოგზე არ ვილაპარაკებ, ტელევიზორებში და ინტერნეტ-მედიაში სამარცხვინო გაშუქების შესაძლებლობით რომ აყროლებენ საყოველთაო ეგზისტენციას; ქართულ აკადემიაზე დავწერ.

მოკლედ, რა ხდება ქართულ აკადემიურ სივრცეში, – ქართულად არ იქმნება სამეცნიერო ლიტერატურა, არ არსებობს სრულფასოვანი აკადემიური რესურსები და რაც არსებობს, დიდწილად უვარგისია. ამიტომაც, საკმაოდ ბუნებრივად, ჩვენ ვსწავლობთ ინგლისურად, ნასწავლზეც ერთმანეთს ვესაუბრებით ინგლისურად და საბოლოოდ – ენას ვბილწავთ კალკებით, ბარბარიზმებითა და კლასიფიკაცია რომ შეუძლებელია, ისეთი სიმახინჯეებით. საკმაოდ ბუნებრივად, სამეტყველო წესრიგში მკვიდრდება ის სიტყვები, რომლებსაც მთელი სტუდენტობა ვიყენებთ.

მე ეს არ მომწონს, ფიზიკურად ვერ ვეგუები, ბაბუმ ასეთი გამზარდა. ამიტომ, ძალიან დიდი ხანია მჭამდა ჟინი, გამეკეთებინა ხელმისაწვდომი სივრცე, სადაც თავმოყრილი იქნებოდა სუფთა, გამართული ქართულით, სრულფასოვანი აკადემიური წესით შექმნილი ნაშრომები; სადაც ანალიზური ლიტერატურის ქართულად წერის მსურველებს შესაძლებლობა ექნებოდათ საკუთარი სტატიების გამოქვეყნების (ნუ, ქართულად არავის სჭირდება ხოლმე და უბრალოდ რომელიღაც აღარაფერში რჩება ვინდოუსის გადაყენებამდე).

მოკლედ, ციფრული აკადემიური ჟურნალი შევქმენი, – მდევარი , რომელიც გააერთიანებს სუფთა ქართულით, აკადემიური წესების დაცვით დაწერილ სტატიებს – კვლევით და ანალიზურ ნაშრომებს, სამეცნიერო ლიტერატურის თარგმანებსა და უმიზეზოდ დავიწყებული ქართველი მეცნიერების ბიოგრაფიებს.

დიდი სიხარულით აღვნიშნავ, რომ ჟურნალში გაერთიანებულია პროექტი Podcast De re publica, რომელიც მოიცავს პოდკასტების სერიასა და კვლევით ნაშრომებს პირველი ქართული დამოუკიდებელი რესპუბლიკის შესახებ. ეს იყო უმშვენიერესი, ყველაზე უფრო საინტერესო ეპიზოდი ქართულ ისტორიაში და მის შესახებ ვიცით ძალიან ცოტა. აქვე, განსაკუთრებული მადლობა „De Re Publica“ – ს ავტორებს „მდევარის“ შექმნაში შეტანილი წვლილისათვის. მათთან ურთიერთობა განსაკუთრებულად მიხარია.

რაც ყველაზე მთავარია, ჟურნალი ჩემმა ციფრულმა სტუდიამ შექმნა, დაფინანსებითაც – ჩემივე კომპანია აფინანსებს და შესაბამისად, „მდევარი“ არის აბსოლუტურად დამოუკიდებელი და თავისუფალი.

„მდევარი“ უფასოა და ასე იქნება ყოველთვის.”

ბექა იობიძე, რედაქტორი